Dia de las letras Galegas

En Ocasión de la celebración de las Letras Galegas, no puedo dejar de rendir homenaje a Doña Rosalía de Castro, a fin de poder seguir difundiendo la maravillosa obra de esta insigne escritora, por haber logrado poner de acuerdo  a todos los gallegos entorno a su figura.

En esta ocasión quiero compartir uno de sus hermosos cantares Gallegos:

Nasín cando as prantas nasen

Nasín cando as prantas nasen

Nasín cando as prantas nasen, no mes das froles nasín

nunha alborada mainiña, nunha alborada de abril

Por eso me chaman Rosa, mais a do triste sorrir,

con espiñas para todos, sin ningunha para ti.

Desque te quixen, ingrato, todo acabou para min,

que eras ti para min todo, miña groria e meu vivir.

¿De que, pois, te queixas, Mauro? ¿De que, pois, te queixas, di,

cando sabes que morrera por te contemplar felís?

Duro cravo me encravaches con ese teu maldesir,

con ese teu pedir tolo que non sei que quer de min,

pois dinche canto dar puden avariciosa de ti.

O meu corasón che mando

cunha chave para o abrir,

nin eu teño máis que darche,

nin ti máis que me pedir

FB_IMG_1494754369181

FB_IMG_1494754324230

FB_IMG_1494754344400

FB_IMG_1494754331426